‘Niet alles wat je doet in het leven is rationeel. Ik wilde beslist geen accountant worden, maar deed toch de opleiding en ging aan de slag bij een kantoor in Groningen. Op de RUG had ik geleerd hoe je controles moest doen bij klanten, onafhankelijk en met een ruggengraat. In de grotemensenwereld bleek de commercie dominant. Ik stelde dat ter discussie en werd na anderhalf jaar weggestuurd. Niet geschikt.

Vanaf toen had ik functies op het gebied dat me tijdens de studie al had gegrepen, de bestuurlijke informatieverzorging oftewel hoe je systematisch omgaat met informatie binnen een organisatie. Sinds 1988 was ik daarnaast voor veertig procent docent aan de VU.

In 1995 richtte ik LJ Consultancy BV op en werd zelfstandige. Achttien jaar later nam ik een sabbatical. Ik was moe, wilde op adem komen. Daarna kwam ik niet meer aan het werk. Ik was 56, voor dingen die op mijn lijf geschreven waren werd ik wel uitgenodigd, maar niet aangenomen. Dankzij een hoogleraar bij de VU bemachtigde ik gelukkig een opdracht bij de gemeente Amsterdam. In de publieke sector, het sociaal domein. Heel nuttig werk en heel wat anders dan de sector waar ik uit kwam. Ik heb het tot mijn pensioen gedaan en de laatste zeven jaar ook de provincie Utrecht ondersteund.

Terugkijkend heb ik veel mazzel gehad altijd. Met veel dingen. Met mijn klussen, met het huis dat ik kon kopen.

Pensionado zijn vind ik tot nu toe heerlijk. Geen gereis meer. De dag thuis beginnen met koffie en krantje. Op Radio Gelderland horen hoe het op de weg is.

Ik doe bestuurswerk bij de atletiekvereniging en zit in een loopgroep met leeftijdgenoten. Pr’s interesseren mij niet meer. Alleen zorgen dat ik van die stoel af kom.

Ik heb altijd gezegd: Als ik gepensioneerd ben wil ik me verdiepen in de historie van Zutphen. We wonen er al een kwart eeuw, maar ik
kende de stad niet goed. Nu maak ik stads-wandelingen met bezoekers en ben monumentengids. Op de VU had ik veel met studenten te maken. Als stadsgids ben ík de jongere en ontmoet ik mensen die het over heupen, knieën en pacemakers hebben. Dat is wel een verschil.’

‘Vanaf mijn tienertijd ben ik bezig met bootjes. Ik wilde altijd mijn groot vaarbewijs nog eens halen. Waarom? Ach, iedere gek zijn gebrek. Een groot vaarbewijs heb je nodig voor schepen van meer dan veertig meter die commercieel ingezet worden. Maar je mag pas examen doen als je vier jaar hebt gevaren. Dat kon natuurlijk niet in mijn geval.

Na de studie heb ik bijna dertig jaar met veel plezier banen op het snijvlak van bedrijfs-economie en IT gehad, bij grote organisaties. In 2011 werd ik ik zelfstandige. Dat ging voorspoedig tot een omvangrijke opdracht in 2014 onverwacht snel eindigde en ik als de wiedeweerga moest gaan acquireren. Ik zag een advertentie van rederij Lovers van de rondvaarboten in Amsterdam. Ze zochten leerling-schippers. Ik dacht: Weet je wat? Ik schrijf een briefje.

Op mijn zesenvijftigste haalde ik mijn mbo-diploma voor rondvaartschipper via een leer-werktraject. Twee dagen in de week naar school, twee dagen varen. Ik was beland in een wereld waarin ik niet zomaar geaccepteerd werd. De eerste tijd ben ik ook tegengewerkt. Daar had ik het moeilijk mee. Ik was leerling en afhankelijk van ervaren schippers en die vonden mij maar een vreemde snoeshaan.

Ik was directeur geweest bij Ordina en Logica CMG, met een inkomen van anderhalve ton.
En ineens ben je schipper, met een loon van
17 euro per uur! Ik heb geprobeerd mezelf zoveel mogelijk te downgraden, ik zei bijvoorbeeld alleen dat ik in de IT had gewerkt. Maar dat was al te veel. Na ruim vier jaar Lovers kwam corona en werd er niet meer rondgevaren. Met een groot vaarbewijs en een hele stapel vakdiploma’s stond ik weer op straat. Via uitzendbureau Blue Amigo kwam ik bij de bruggen en sluizen.

Destijds lag ik drie nachten wakker om mijn carrièreswitch. De eerste nacht van de opwinding, de tweede omdat ik twijfelde of ik het financieel kon lijden en de derde omdat het wel een erg definitieve stap was. Als bedrijfs-econoom had ik een kennis- en netwerk-intensief beroep, als je daar een jaar uit bent kun je het schudden. Maar ik heb geen spijt. Ik bedien bruggen en sluizen langs het Amsterdam-Rijnkanaal, Merwedekanaal en de Vecht, voornamelijk in de zomer. Ik ben lekker buiten, in beweging. Zolang ik er lol aan heb ga ik door.’

JAN VAN DEN BELT (68)

STUDIE > economie, richting bestuurlijke informatica (1977-1984) inclusief twee jaar accountancy postdoctoraal IS > sinds augustus met pensioen HUISHOUDEN > getrouwd met Marjanne (64); uitwonende zoons Koen (30) en Sjoerd (28) HUIS > ruime stadsvilla in Zutphen INKOMEN > ca. 4000 bruto per maand (AOW, pensioen en lijfrentes)

ERIC BEERHORST (69)

STUDIE > economie, richting bestuurlijke informatica (1976-1982) IS > sluis- en brugwachter HUISHOUDEN > getrouwd met Marion (63) HUIS > hoekwoning in Loosdrecht INKOMEN > rond de 4900 bruto per maand inclusief pensioen
en AOW

Ze waren midden vijftig en krabden zich achter de oren over hoe verder met werk en loopbaan. De ene alumnus bestuurlijke informatica maakte na een sabbatical een doorstart dankzij zijn netwerk, de andere besloot tot een gewaagde move. Hij ging weer naar school om schipper en sluis- en brugwachter te worden.