RALF POELMAN

FOTO: SIESE VEENSTRA

Dit is de 100e Ain Wondre Stad. De rubriek over de favoriete plek van een (min of meer) bekende oud-student  wordt al 25 jaar lang geschreven door Ellis Ellenbroek. Lees hier de allereerste aflevering met Hans Anker. 

Of blader door het Broerstraat 5-archief
zoek naar de verhalen van Arjen Lubach,
Ellen ten Damme, Martin Bril, Job Cohen,
Ellen Deckwitz, Chris Zegers en nog heel
veel anderen.

Groningen. Universiteit.
Maar ook talloze straten, huizen, bruggen, pleinen waar herinneringen liggen. Bekende oud-RUG-studenten vertellen over hun speciale plek.

‘In mijn studententijd was ik zanger van de huisband van Albertus en schreef teksten voor eerstejaarsmusicals. Ze vroegen mij om een liedje voor een lustrum. Het moest een benefietsingle voor KWF Kankerbestrijding worden. Ik speelde gitaar maar had net een elektronische piano op mijn kamer gezet, om es te proberen. Achter die piano schreef ik het liedje. Ik vond dat het fatsoenlijk geproduceerd en opgenomen moest worden. Voor het arrangement hebben we Addy Scheele in de arm genomen, een jazz-achtige componist. We namen de single op in een studio in Sneek, en brachten het resultaat zelf rond langs allerlei winkels en horecazaken. Het clipje was ook vrij amateuristisch. Met mijn toenmalige vriendin op de fiets door de stad, gefilmd door een vriend die achter ons reed.

Ik wilde een liedje over Groningen, zonder dat je de hele tijd Groningen, Groningen, Groningen hoort. Liedjes over steden en plekken zitten vaak vol namen. Amsterdam dit, Amsterdam dat, O o Den Haag of Hier aan de kust,
de Zeeuwse kust.

Ik heb gras gebruikt. Gras is een vriendelijk iets om over te zingen. Ik houd zelf van gras. Lekker om met je pootjes in het gras te zitten!

Langzaamaan is Gras van het Noorderplantsoen omarmd als onofficieel volkslied. We wisten niet dat het zo'n lange geschiedenis zou krijgen. Het zweeft rond in Nederland dankzij mensen die in Groningen gestudeerd hebben en dan uitwaaieren. Ik krijg regelmatig filmpjes van feesten, voetbalwedstrijden of andere bijeenkomsten waar het uit volle borst wordt gezongen. Armen om elkaar heen en meebrullen in een lekker walstempo. Iedereen kent de tekst uit zijn hoofd.

Ik heb door dat ene liedje leuke dingen meegemaakt. Van het Glazen Huis tot een kroeg  binnenkomen en dan de bar op moeten om het te zingen. Vorig jaar zomer  stond ik nog bij de KEI-week-opening op de Grote Markt.

Ik zing nog best veel. Als je daar van houdt, blijf je het doen. Ik heb twee kids waar ik thuis veel mee zing. En als er eens een bruiloftje is of een speciale gelegenheid, doe ik nog wel iets. Voor de lol. Om brood te verdienen in de muziekwereld heb je mazzel en meer toewijding nodig. En vooral ook meer talent.’

TEKST ELLIS ELLENBROEK