‘Het begon stroef met mij. Noem me een luie donder, haha. Ik bleef zitten op de havo. Ik wist niet hoe dat moest, leren. Bij bedrijfseconomie op de Hanze liep ik al snel hopeloos achter. Ik heb toen driekwart jaar fulltime als verhuizer gewerkt. Vond ik gaaf, een soort teamsport.

Daarna drie jaar alo. Tot ik moest gaan lesgeven en erachter kwam dat ik weinig geduld had met kinderen die dingen niet durven, zoals over een bank lopen. Toen archeologie. Ik zei tegen mezelf: Nu geen gezeik, doorbeuken en afmaken.

Tijdens de studie ben ik Snel en Wel gestart, met Tristan die ik kende van voetballen en het verhuiswerk.

We hebben voor honderd euro een website laten maken en een opslagbox gehuurd. In 2022 hebben we onze eerste jongen aangenomen. Vonden we heel spannend.  

Nu, zeven jaar later, hebben we drie bedrijven. Koot was onderdeel van Nobbe uit Winschoten die alles ging verkopen en ons polste. De hele handel vonden wij veel te veel. Gelukkig konden we ook enkel het onderdeel Koot overnemen. We werkten samen met Makken. Als wij het druk hadden belden wij hen, en andersom. Begin 2025 vroeg de eigenaresse of wij ook Makken wilden kopen. Zo’n stap zagen we nog wel zitten. De locatie was ook top, op een bedrijventerrein aan de rand van Groningen. Daar zitten we nu.

We houden de namen voor wat ze zijn. Koot en Makken zijn gevestigde namen, met eigen klanten. Zonde om dat allemaal op een hoop te gooien met Snel en Wel. De verhuizers hebben van alle drie de merken een setje kleding hier.

We zijn met twaalf man, inclusief wij zelf. Wat je moet hebben als verhuizer? Goede wil, een glimlach en sociaal zijn, zowel naar de klant als onderling. Veel belangrijker dan spierkracht. Soms zit het tegen. Dan is het: schouders eronder en  fixen. Wij kunnen niet zeggen: Die bak is nog half vol, het is vijf uur, wij gaan er vandoor! 

Ik spring soms bij op een klus, maar doe vooral de organisatie vanaf kantoor. Het is hard werken. Om kwart over vijf ’s ochtends ben ik hier al wel. Je wilt wat, je wilt er je best voor doen. Maar het gaat niet vanzelf.’

‘Volgens mij was het mijn moeder die mij een flyer van archeologie in handen duwde. Ik dacht: Wat tof, dat je in Nederland archeologie kunt studeren. Dat wist ik niet. Ik had er al vier jaar op zitten. Ik had een poosje psychologie gedaan en mijn propedeuse pedagogische wetenschappen gehaald. Maar allebei de studies waren het toch niet voor mij. Gelukkig was ik gezegend met ouders die mij financieel ondersteunden.

Archeologie ging als een speer. Mijn cijfers schoten omhoog. Bij psychologie en pedagogiek zat ik vast in modellen en schema’s. Bij archeologie mocht ik meteen met materiaal werken. Lekker naar buiten. Tijdens mijn studie hebben we in en om de Eusebius-kerk in Arnhem 500 graven blootgelegd. Bij eentje lag nog een gouden oorbelletje, precies ter hoogte van waar een oor had gezeten. Het fonkelde nog zoals het de grond was in gegaan.

Ik werkte als oproepkracht bij De Steekproef in Zuidhorn, een bedrijf dat commerciële archeologie doet. Ze boden mij een vast contract. Ik stond op het punt te verhuizen naar Amersfoort waar mijn vrouw predikant werd. Dat maakte niet uit. De Steekproef had ook klussen in het midden van het land. Die kon ik mooi doen.

Een groot deel van de werkdag zit ik achter mijn bureau uit te vogelen of ergens iets in de grond zit. Ik bestudeer geologische gegevens, oude kaarten, luchtfoto’s. Graven en boren is leuk, als er ook iets te vinden is. Als je voor jan met de korte achternaam sleuven staat te graven, heb je het na tien sleuven wel gezien. Doorgaans weet je, dankzij vooronderzoek, wat je kunt aantreffen. Maar we stuiten ook op verrassingen. Zoals in de bagger van het kanaal De Gouwe in Zuid-Holland. We verwachtten daar Romeinse vondsten. Maar wat er wel niet voorbij kwam in de drab die we op een lopende band stortten! Romeins aardewerk inderdaad. Maar ook ID-kaarten, bankpassen, kentekenbewijzen, een drone en een negentiende-eeuws wapen.

Ik wil nog verder doorgroeien. Neem aardewerk. Als er IKEA op staat is het snel duidelijk hoe oud iets is. Maar de mensen hebben vanaf de steentijd de wereld aan potjes en pannetjes gemaakt. Ik zou graag meer materiaalkennis willen opdoen.’

THOMAS WOLT (24)

STUDIE > archeologie 2017-2022
IS > met RUG-alumnus Tristan Koen (bedrijfskunde 2014-2019) directeur van verhuisbedrijven Snel en Wel,
Koot en Makken HUISHOUDEN > getrouwd met Stephany (30), zoon Hugo (1,5) HUIS > appartement in Helpman, betrekt dit jaar woning in Assen die nu wordt gebouwd INKOMEN > 60.000 euro bruto per jaar

RINDERT HOOIVELD (31)

STUDIE > archeologie 2017-2023
IS > archeoloog bij De Steekproef HUISHOUDEN > getrouwd met Nathasja (34), predikant; dochters Liese (5) en Aafke (1) HUIS > twee-onder-een-kap in Woudenberg INKOMEN > 2730 euro bruto per maand (36 uur)

Zoeken naar de juiste richting, dat was het zeker voor de onderstaande
heren. Een paar keer vastlopen en vrolijk weer opnieuw beginnen.
Nu is de ene RUG-alumnus een gedreven archeoloog, en de ander de
baas van maar liefst drie verhuisbedrijven.