Ook je hart verloren tijdens de studie en nog altijd samen met je RUG-liefde? Vinden jullie het beiden leuk geïnterviewd te worden voor deze rubriek? Tips zijn welkom op redactieB5@rug.nl.

‘We hebben elkaar ontmoet bij de introductie van economie in 1984. Ik had een relatie toen. Ik wist dat Wim-Bart verliefd op mij was. Je hebt mensen die verliefd op je zijn en zich dan zo gedragen dat je elkaar niet meer kunt ontmoeten. Wij twee konden vrienden blijven.

Ik ging na mijn afstuderen naar het Centraal Planbureau in
Den Haag. We spraken nog eens af in Groningen, en maakten een wandeling naar Zuidwolde. Ineens waren we aan het zoenen. Wat maakte dat de vonk toen oversloeg? We hadden een ander soort gesprek. Eerder was Wim-Bart nogal speels. Vaak zagen ik en zijn andere vrienden hem maanden niet, omdat hij bezig was met sporten. Maar na de studie ontdekte ik, naast zijn impulsieve kant, ook diepgang.

Ik had samengewoond en wilde dat voorlopig niet weer. Maar het was winter, het was koud, Wim-Bart zijn woonboot was bevroren. Dus eerst kwam zijn poes naar Den Haag. En in no time Wim-Bart zelf. Hij wilde na een week al trouwen, dat vond ik een beetje vroeg.

Kinderen hadden we graag gewild maar dat is niet op de normale manier gelukt. Ik zat in die fase ook minder lekker in mijn vel. Ik zou hormonen moeten gaan slikken waar ik nog meer van slag van zou kunnen raken. Dat leek mij niet goed voor een kind. Een kind verdient ouders die het aankunnen.

Ik ging bij Wim-Bart in het bedrijf. We waren benieuwd of het zou werken en dat bleek zo te zijn. Maar een jaar of tien geleden begonnen de opdrachten minder te worden. De manier waarop wij werkten bleek niet meer te kunnen, in deze tijd vol regels. We hadden ons kantoor in Den Haag niet meer nodig. We konden wonen waar we wilden. Terug naar het Noorden! We kochten een huisje In Engelbert en hebben daar nog een poos internet-enquêtes gehouden. Sinds twee jaar werken we niet meer. We zijn met pensioen.

Het werkende leven mis ik niet erg. Er staat een boel leuks tegenover. Ik verveel me niet. Ik zing in koren, doe aan keramieken en ik ben secretaris van Dorpsbelangen. Op dit moment zetten we ons in voor Meerbos, een bos voor de dorpen Engelbert en Middelbert.’

‘Die kuiltjes in haar wangen. Daar kwam het door. Ik was op slag verliefd. Toch had ik geen hartzeer toen zij mij afwees. Ik leefde mijn blije leven. Ik had honderd andere dingen die ik leuk vond. Ik sportte fanatiek. Ik deed aan triatlon en later aan ultralopen. Maar toen het toch wat werd tussen ons wilde ik meteen trouwen. Ik ben helemaal niet van de papiertjes. Maar ik had zeven jaar moeten wachten op Anja, en dacht: Dit moet ik vastleggen!

Anja had een baan bij het CPB. Dat maakte het mogelijk dat ik in 1994 mijn eigen marktonderzoekbureau kon beginnen, zonder stress. Inkomen hoefde ik er niet direct uit te halen, als ik de uitgaven maar terugverdiende. Ik kon relatief goedkoop mooie modellen aanbieden aan klanten. Die bleken wel te houden van een dergelijke ondeugendheid. Anja werd later mijn compagnon. We hebben ruim 300.000 mensen ondervraagd, in allerlei branches. We hadden drie man personeel en tweehonderd werkstudenten.

Sinds twee jaar bestaat WBK niet meer. De regelgeving werd steeds strenger, en daardoor werd het voor ons lastig om op onze manier te blijven werken, op basis van vriendelijkheid en vertrouwen. Toen wij begonnen stond iedereen nog in het telefoonboek, tegenwoordig zijn alle nummers afgeschermd.

We besteden nu veel tijd aan vrijwilligerswerk. Ik ben zelf actief geweest bij de daklozenopvang, de voedselbank en Humanitas. Via Humanitas heb ik zeven maatjes waar ik leuke dingen mee doe. Ik ga met ze koffiedrinken, naar Schiermonnikoog, of hier in de omgeving wandelen.

We wonen klein en kneuterig in Engelbert. Elke ochtend staan we blij op en hebben zin in de dag. De wereld is onrustig, veel landen hebben een hopeloze toekomst De vraag waar wij het geluk aan hebben verdiend, houdt mij wel bezig.

Ik doe weliswaar niet meer mee aan wedstrijden, maar bewegen is nog altijd wie ik ben. Twee jaar geleden ben ik naar Rome gefietst. En vorig jaar naar Madrid. Anja is geen sporter, maar we wandelen veel. En we vinden het leuk om samen detectives te kijken. We zijn allebei perfectionistisch, maar op een andere manier. Zij kan met engelengeduld twee dagen lang grasjes uit het paadje in de tuin peuteren. Dat moet je mij niet laten doen. Laat mij maar grasmaaien.’

Relatie sinds 15 december 1990

&

ANJA VAN DER LINDEN (60)

algemene economie 1984-1990; van 1990-1997 wetenschappelijk medewerker sociale zekerheid en pensioenen bij het CPB, daarna partner bij WBK Marktonderzoek; tegenwoordig actief als vrijwilliger in woonplaats Engelbert

WIM-BART KNOL (62)

bedrijfseconomie 1984-1989; van 1991-1994 marktonderzoeker bij Strateq, daarna eigen bureau WBK Marktonderzoek opgericht; tevens fanatiek en gelauwerd wedstrijd-ultraloper; begeleidt tegenwoordig 7 maatjes
via Humanitas.